Op wegweekend.

Na een nieuwe start op tijdtussendoor ben ik er een paar dagen op uitgetrokken. Met weinig bagage want daar ben ik mee vertrouwd.

Een paar uur rijden later, was ik op de juiste plaats. Door de velden kwam ik hun oprit opgereden. Bij het uitstappen was er een omhelzing en drie hondensnuiten die langs mijn benen wreven. Alles en iedereen blij. Al snel zat ik met een glas rode wijn op het terras, terwijl ik niet eens mijn zak uit de auto nam.

Ik voelde de hunkering van het ‘op weg’ zijn stilaan wegebben. We wandelden door de velden en ondertussen vertelde ik. Nadien bij de foto’s nog meer verhalen. En sommige dingen woordeloos omdat ze bleven vastzitten in een keelkropje.

Hardop gelachen, een beetje in de wind geweest en genoten. Dat was mijn weekend. Ik ben zelfs vergeten foto’s te nemen.

Deze dagen zijn broodnodig om te leren herademen in het ritme van alledag. Morgen is er weer een dag van tuin en ander alledaags geluk. Ook dan is blijven ademen in een evenwichtig ritme noodzakelijk.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Een reactie op Op wegweekend.

  1. Lies zegt:

    Het alledaagse is niet zó simpel, Katrien !

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s