Pimientos de Padron.

Het leek wel een laatste avondmaal. De dag nadien zou ik in Santiago arriveren. Aan een grote tafel zaten we met heel wat nationaliteiten bij elkaar. Vol verwachting natuurlijk voor de grote aankomstdag van morgen.

De wijn liet ik aan mij voorbijgaan. Ze wisten het al en noemden me de Belgische die geen wijn dronk. Het was mijn grootmoeder die het me vertelde op voorhand, alcohol breekt de benen, maar ik had er op weg gewoon geen zin in.

Het bordje groene minipepers, trok mijn aandacht. Mooi op elkaar gestapeld en glimmend van de olie. De Canadese dame vond ze niet lekker en schoof het bordje mijn kant uit.

Wanneer ze me, voor dat moment, hadden gevraagd wat het lekkerste was wat ik ooit at, kon ik met zekerheid zeggen dat het de aubergines waren. Het was op een terras in het zuiden van Spanje. Gebakken aubergines overgoten met honing uit de bergen. Nog altijd proef ik een goddelijke nasmaak wanneer ik eraan denk.

Maar de ‘pimientos de padron’ overtrof het beste wat ik ooit at. Deze kleine paprika’s zijn erg zacht van smaak. Ze worden kort gebakken in olie en bestrooid met grof zeezout. Schaamteloos at ik het hele bordje leeg. En moest me inhouden om niet te kreunen van genot.

Naast de herberg waar we sliepen, was de plaatselijke aveve gelegen. En zo kwam ik dus aan een zakje zaad. Thuisgekomen zaaide ik en was weer vol verwachting. En kijk nu.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

8 reacties op Pimientos de Padron.

  1. Lies zegt:

    Heerlijk om je nog eens over Santiago te horen vertellen, Katrien !
    Zelf kweek ik enkele potten tomaten ‘te veel’, en een vriend van me zaaide minipaprika’s om te ruilen… Wanneer ik ze straks eet (kort bakken, grof zeezout), zal ik aan jouw en je camino denken. Dat is zeker !
    Lie(f)s.

  2. muggenbeet zegt:

    mooie verfrissing van je blog. Mijn feeds werden aangepast.

  3. goofball zegt:

    spannend, zo pril en vol belofte

  4. Sabine zegt:

    oh oh en oh

    what can i say?
    Die ervaring van toen, is niet te overtreffen, maar de stille belofte van iets dat in de buurt daarvan komt… herinneringen in hart en hoofd die misschien binnenkort ook weer de mond beroeren en het terug net iets tastbaarder maken…. Ik hoop mee voor jou op een grote en sterke vruchtdragende plant.

  5. Lieven zegt:

    Mmmmm,
    Wanneer mag ik ze komen proeven?

  6. Ingrid De Baets zegt:

    Dag Katrien!
    Ze zijn inderdaad overheerlijk!
    Op 5 juli vertrekken we naar Noord-Spanje. Eerst een weekje ten noorden van de camino, boven Frómista. (Ik wil Dirk en Foeke ‘iets’ tonen, zodat ze toch een idee krijgen …) En dan twee weken in de bergen van Cantabria onder Santander. Daar maakten we de vorige jaren ook de pimientos klaar, meestal in een stoofpotje op de barbecue. Ook op die manier zijn ze heel lekker. Puur smaken ze natuurlijk nóg beter. En ze zijn gewoon overal te koop.
    Ik kijk er al zo naar uit, en je doet me al watertanden.
    Heel veel groetjes!
    Ingrid

  7. Ebelien zegt:

    Wat leuk, een groeiende herinnering.
    Aan je oogstfoto’s elders in je blog te zien, krijg je hiervan vast ook waar je op hoopt!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s