Balgedacht.

De avond vooraleer ik afscheid nam van mijn tochtgenoten, aten we in een kleine Spaanse bar. Het was familie van de eigenaar van de herberg waar we sliepen. We waren met vijf. Het tafeltje was eigenlijk amper groot genoeg voor twee. Reserva, stond er op het kaartje in het midden van het tafeltje. We voelden ons zo welkom.

Het tafeltje stond in geen tijd vol lekkers. En we aten en dronken ondertussen genietend van de rest van het gezelschap. Het was de avond van een belangrijke voetbalmatch. Als ik het me goed herinner tussen FC Barcelona en Real Madrid. Twee grote televisieschermen hingen in de kleine ruimte. Onze supporters stonden aan de kant van de vermoedelijke winnaars. Bij elk doelpunt of mogelijke doelpuntactie klonk een luid gejuich. Spanjaarden zijn zeer expressief. Dus was het met opspringen en al.

Daar moest ik gisteren aan denken. Spanje gaat naar de finale. Ik denk dat de oranjegekte in het niets valt bij de euforie van de Spanjaarden. Vermoedelijk zullen de vele pelgrims die nu onderweg zijn er ook van mee kunnen genieten. Volgens mij gaan ze nog winnen ook. Ik heb zo dat gedacht.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Een reactie op Balgedacht.

  1. Miestaflet zegt:

    Idd, het was een hels lawaai gisteren 😉

    Maar het was hen gegund en zo denk jij er ook over blijkbaar.

    Ik lees veel heimwee in je verhalen. Iets zegt me, zonder of met de pelgrimstocht, die heimwee me ooit ook te wachten staat.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s