Blijven huppelen.

Leuk is hij wel, die inspiratiebron die ik kreeg van Menck, mijn beste blogvriend. Ik moest er helemaal niet zolang over nadenken. Over dingen die ik doe of denk die eigenlijk niet meer voor mijn leeftijd geschikt zijn.

Afgelopen vrijdag kan je onder die categorie klasseren. Toen ik tussen het jonge volk op één of ander chiro feest mijn wildste danspassen te berde bracht. Op nummers uit mijn tijd weliswaar. De witte wijn die al overvloedig vloeide, maakte me nog losser in mijn vel. Vrienden van de zonen vinden dat wel grappig alsook hun ouders die genoeglijk van op afstand toekijken en ’s anderdaags een beetje lacherig achter mijn kater vragen.

Als ik wandel door de natuur, en mijn lichaam en geest zo goed als mogelijk in evenwicht zijn, durf ik al eens te huppelen. Al heel snel voel ik dat huppelen eigenlijk niet meer weggelegd is voor een lijf van 44, maar toch volgt er altijd een spontane lach, om mezelf. Het wentelen in pure kleuteronschuld staat waarschijnlijk wel ergens te lezen met een verklaring erbij, maar daar gaat het hier niet om.

En dan is er de verwondering waar Menck over spreekt. Verwondering over de kracht van de natuur. Over het ongrijpbare wat je kan overvallen. Een wonderlijke gebeurtenis die overgoten is met energie waar ik, zelfs tijdens dit schrijven, helemaal kleuterblij van word. Onderweg naar Santiago voelde ik het meermaals. Die waanzinnige verwondering om eenvoudige dingen. En dan je uiterste best doen om in het Frans, Spaans, Engels uit te leggen hoe blij je bent dat pure verwondering weer een prominente plaats krijgt. Je zou voor minder gaan huppelen.

Of dit nu echt dingen zijn die niet meer bij mijn leeftijd passen, weet ik niet. Ik zal blijven dansen, drinken en huppelen zolang het kan. Ik krijg spontaan zin om een feestje te bouwen. Komen jullie af?

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

6 reacties op Blijven huppelen.

  1. Sabine zegt:

    Je had waarlijk niet misstaan op mijn blij feest van vorig weekend.
    Stel dat ik het nog eens overdoe…. dan stuur ik je een uitnodiging 😉

    kdenk dak helemaal snap wat je bedoelt.

  2. Menck zegt:

    Op een volgende blogmeet wil ik je zeker en vast eens zien huppelen!
    In je laatste punt herken ik me inderdaad helemaal. We absolutely have something in common.

  3. Lies zegt:

    ‘k Ben ook te laat zeker, Katrien… anders… ik huppel tot bij jou… !!!
    Lie(f)s.

  4. tricky zegt:

    ook op mijn feestjes wordt er nog altijd heel wat afgehuppeld hoor! de pippi in mij zeker… heerlijk als je kan blijven huppelen… (alleen jammer dat ik er momenteel niet zoveel energie mee voor heb, anders huppelde ik gezellig mee!)
    en eh, wanneer is dat feestje?!

  5. elke zegt:

    Huppelen zie, dat doe ik nu eigenlijk niet meer. Misschien toch maar een keertje proberen 😉

  6. hildeken zegt:

    Hé je moet nog zeker 40 jaar ‘meegaan’. Waarom al dingen laten aan 40 jaar? Soms hoor ik mensen van vooraan 30 al zeggen dat ze ‘niet jong’ meer zijn… Djeezes… Ik voel zelf wel dat ik rapper spierstijf of moe ben dan toen ik ‘piep’ was, maar zolang iets kan doe ik het hoor, niet overdrijven in t begin.. maar toch, ik ken mensen van tegen de 80 die nog huppelen, ganse middagen dansen enz…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s