Redding in paardennood.

Moet mij weer overkomen, denk ik, lichtjes in paniek. De huppelpas die me eigen is aan het begin van elke wandeling, was plots stilgevallen.

De paarden in de wei stonden er allemaal rond. De merrie was met haar voorpoot in de afspanningdraad blijven hangen. Ze kon haar poot niet meer op de grond zetten en deed verwoede pogingen om zich los te wrikken. Het zweet stond op haar voorhoofd en de anderen waren ook onrustig. Één van de paarden kwam dichterbij en het leek alsof hij hulp wilde vragen.

Ik bond de viervoeter aan een boom waar hij natuurlijk niets van begreep.

Ondertussen praatte ik mezelf en de merrie wat moed in. Ik moest die poot opheffen en dan de draad eraf krijgen. Wat is zo’n poot zwaar, prakkiseer ik, maar gelukkig was de merrie rustig en vol vertrouwen.

Bevrijd en helemaal opgelucht galoppeert het paard even later door de wei. Voor het paard was ik de juiste vrouw op het juiste moment. Vrolijk herneem ik mijn huppelpas en stap voor ettelijke kilometers het bos is.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

5 reacties op Redding in paardennood.

  1. Roelien zegt:

    Wauw….goed gedaan, mooie belevenis!

  2. Dat is echt wel boel-kloedig!!!

  3. veerle zegt:

    Ik vind het wel moedig van je, want hoe zo’n vreemd paard reageert weet je maar nooit.

  4. Lies zegt:

    Vertrouwen inboezemen, Katrien…
    Mooi en moedig van je !
    Lie(f)s.

  5. ChoCho zegt:

    een redder in nood – zo ken ik je weer XXX

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s