Kunstkijken en voelen.

Afgelopen zondag was ik nog een dag in Bilbao om het Guggenheim museum te bezichtigen. Het reusachtige complex met titanium bekleed is indrukwekkend mooi. Ik had geluk met een zonnige dag en de zonnestralen lieten het gebouw schitteren. Helemaal een ander gevoel dan de natuur waar ik die afgelopen week doorging. Met een hoofdtelefoon liep ik binnen dan ook nog een beetje mijmerend rond. In mijn rugzakkleren en Teva sandalen.

Anish Kapoor is een brits beeldhouwer geboren in India. Hij heeft een grote deel van de tentoonstellingsruimte ingepalmd. Mij was hij totaal onbekend maar omwille van mijn academiebezigheden probeer ik me een beetje toe te leggen op het ontdekken van kunst.
In de academie maken we een studie van de voet. We maken schetsen op papier en leren tevens schetsen met klei. Gisterenavond stond ik op het zelfde plekje als elke week. Wanneer ik opkijk van mijn werk, zie ik plots de poster hangen die ik nog niet eerder zag.

Een kunstwerk van Anish kapoor tegen de boekenkast vol kunstboeken. Ik zag het zondag live gebeuren. Het kanon dat om de zoveel tijd een kogel met rode was afschiet tegen een witte muur. Na het schot stond ik een beetje bibberend te kijken naar de was die traag naar beneden glijdt.
Anish Kapoor.
Ik vertel het aan Jan, onze docent, dat ik kunst soms niet begrijp. Dat één zwarte streep in een witte kamer mij niet kan raken. Of een geel vlak, een kunstwerk dat dan ook Yellow heet. En ik die alleen maar geel zonder meer zie. Je leert het wel, zegt Jan, zet je onbevangen en met heel je zijn open voor een werk en je zal merken dat er wat gebeurt met je. Kunst kijken doe je met gevoel. Iets met gevoel doen is niet echt een probleem in mijn leven dus kunstgevoelig leren kijken zal me op termijn ook wel lukken.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

4 reacties op Kunstkijken en voelen.

  1. Lies zegt:

    Kunstgevoelig leren kijken naar wat jij mooi vindt, Katrien, … dát is belangrijk ! Laat een niet-figuratief werk bv. uitleggen door 3 verschillende ‘kunstkenners’, die niet van mekaar afweten, en je krijgt 3 keer een totaal andere visie. So what ?!
    Lie(f)s.

  2. veerle zegt:

    Ik probeer kunst wel te voelen, maar bij een geel vlak of een zwarte streep lukt dat me tot nog toe ook niet al te goed.

  3. Ingrid De Baets zegt:

    In juli voor het Guggenheim. Ik had het twee jaar ervoor ook al gezien. ‘Afwachten welke kunst er wordt getoond’, zei ik aan man en zoon. Toen ik de naam ‘Anish Kapoor’ in grote letters op het spandoek zag, was er geen twijfel mogelijk. We zouden terug binnengaan, ook al moesten we zo’n anderhalf uur aanschuiven in de rij. Ik verwachtte zijn kleurige ‘stuifmeelbergen’, maar zag nieuwer werk. Het kon me niet allemaal boeien, vooral niet de werken in cement. Maar andere werken hielden me dan weer wel gevangen. Wat ik altijd opnieuw zo spijtig vind, is dat je de werken niet mag aanraken. Ik zou de rode roder roodste was willen voelen en van dichtbij ruiken, mijn vingers willen laten glijden over de gladde materie en alle oneffenheden ervaren. Dat kan dus niet. Blijkbaar voelden vele mensen het zo, want het alarm ging voortdurend af!
    Een kunstwerk doet je wat of niet. Soms helpt het om een beetje uitleg te krijgen maar dat eerste ‘oergevoel’ moet er van bij het begin zijn. Soms is een werk gewoon goed en moet je dat aanvaarden. Maar dat wil niet zeggen dat je er kriebels bij krijgt.
    Bij mij werkt het althans zo. Als een kunstwerk kan binnentreden in mijn wereld, als het vragen bij me oproept, als het me antwoorden geeft zonder woorden, als het me laat dromen … het maakt niet uit wat het voor anderen betekent …
    Veel genot met jouw kunstzoeken; dit keer zullen je handen, en niet je voeten, je wel de weg tonen!
    Groetjes en tot binnenkort eens?
    Ingrid

  4. Sabine zegt:

    Ik snap helemaal wat je bedoelt. Maar ook wat Jan zegt.

    Soms kan ik naar kunst kijken en vinden dat er geen kunst aan is.
    Een zeldzame keer bengelt er een traan van ontroering of slaat mijn hart een slag over, omdat ik helemaal in op kan gaan.
    Hangt zowel van mijn eigen instelling op dat moment af, als van mijn klik met de kunstenaar. Met muziek net hetzeldfde.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s