Dinsdagwoorden.

Met dat themafeest van zaterdag in gedachten, reed ik richting stad. Netkousen was de enige toegeving die ik wilde doen. Geen grote verkleedpartijen voor mij.

Het was met hindernissen. Niets vervelend, gewoon bekend volk om mee te praten of koffie te drinken. Fijn, al die mensen, die ik onverwacht tegen het lijf loop.

Onbekenden liepen er ook, en ze trokken mijn aandacht. Druk lopend achter zichzelf, praten ze. Tegen niemand in het bijzonder. Vaak maken ze ook hoofdbewegingen. Ik vind ze prachtig in hun echtheid, deze ‘ inzichzelfpraters’.

Laat ik me maar niet druk maken over het lijstje met klussen wat onafgewerkt is. Twee dagen verlof later lijkt rust binnen gesijpeld. En ik las niet eens in het boek van Elizabeth Gilbert. Tijd nemen brengt altijd raad. Zo is dat.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s