Muticultureel frietje.

In de krant heb ik al wel eens over het fenomeen gelezen. Chinese landgenoten die erg geïnteresseerd zijn in de Vlaamse frituur. Ik vind dat wel grappig. Een cullywolst.

De frituur op de weg van mijn werk naar huis staat er al veel jaren. Bemand door een ervaren familie frieten bakkers. Je moet er nooit lang wachten. Routine viert er hoogtij.

Plots was de familie weg, verhuisd naar Spanje waar ze opnieuw frieten bakken.

Een jonge Chinese familie woont nu in het kleine huisje achter de frituur. Gisterenavond had ik weer zo’n zin en na mijn avondshift draai ik de parking op.

Ze bakken een heerlijke portie frieten voor mij . En doen hun uiterste best om Nederlands te praten. Zwaaien, en uitgebreid bedanken, doen ze ook wanneer ik met een dampend zakje vertrek. Zalig, praat ik hardop tegen mezelf, als ik richting thuis rijd.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

2 reacties op Muticultureel frietje.

  1. Nana zegt:

    Bij ons is ook zo’n frituur en na wat ik al gezien heb op het programma ‘De smaakpolitie’ ben ik toch niet zo gerust meer op. 🙂

  2. Lies zegt:

    Zéér leuk, toch ?!
    Lie(f)s.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s