Een weekend voorbij.

Het heeft bijna twee uur geduurd. Achteraan in de kerk, zit ik op een stoel en ongemakkelijk. Ik ken de persoon vooraan in de kist niet. Enkel zijn geliefden.

Er worden mooie woorden gelezen. Niet al teveel over het gemis maar wel over zijn charisma en de inspiratie die hij achterliet. Ik trek mijn jas een beetje dichter. Een rillende zucht ontsnapt me.

Het lukt me niet om mijn ogen droog te houden. En snuiten doe ik alleen als er muziek klinkt, uit respect voor de stilte. Vooraan staat iemand zonder gewaad. Een voorganger noemen ze hem, anders dan een priester.

Stil rijd ik naar huis. Onder de indruk van de toespraken en teksten. Ik doe aan koffie maken en eieren bakken. Een aroma van troost dwaalt al snel door ons huis.

Diezelfde namiddag werk ik in de tuin. En zorg ik voor mijn plek en diegene die ik graag zie.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

2 reacties op Een weekend voorbij.

  1. Roelien zegt:

    Je schrijft zo mooi stil en toch bewogen!

  2. Goofball zegt:

    Een afscheid, zelfs van iemand die je zelf niet echt kende, kan zo mooi en pakkend zijn dat het een hele tijd blijft plakken

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s