Een voetverhaal.


s’ Morgens staat mijn voet uit klei te wachten op zijn gips bad. Als het bijna donker is, komt mijn voet weer te voorschijn. Mijn eerste werk op de academie is een feit. Het geeft zoveel voldoening. Dit creëren, scheppen van eigen kunst. De academie is de ideale omgeving om mijn gedachten stop te zetten. Ruimte vrij maken voor een nieuwe stroming.

Donderdag beginnen we aan een nieuwe opdracht. We gaan aan de slag met een schedel. Benieuwd wat dat gaat worden.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

3 reacties op Een voetverhaal.

  1. smiley zegt:

    Hmm, een voet en een schedel… nog schilderen in felle kleurtjes, en je kan waarschijnlijk een heel leuk kinderverhaaltje beginnen! 😉

  2. elke zegt:

    Oh zo tof! Ik wil ook ooit (eerst de kinderen nog wat laten groeien)

  3. wim22 zegt:

    Dank je voor je reactie op mijn blog!
    t’ Is al een hele tijd geleden dat ik hier nog eens op bezoek was,
    het bloggen staat momenteel op een laag pitje.
    Groetjes, en geniet van het creatief zijn 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s