Dieren en leed.

Mijn mond valt steeds verder open terwijl ik naar haar woorden luister. De kunstwerken die ze gemaakt heeft, liggen op de tafel in de academie. Zij is een vijfdejaars en een pak ervaring rijker.

Ik zie een mini kalfje in brons liggen. De navelstreng hangt er nog aan en zo levensecht dat het lijkt alsof hij nog klopt.

Ze vertelt er het verhaal bij. Koeien die slacht klaar zijn, zijn meer dan eens zwanger. Kalfjes, soms bijna levensvatbaar, worden uit de buik gesneden en gaan zo het slachtafval op. Het gewicht van de koeien gaat zo omhoog en zodoende ook de verkoopsprijs.

Zij ging naar het slachthuis en nam er een kalfje mee om dit kunstwerk te maken. Haar verhaal is er één van protest tegen deze praktijken. Ik vind het hallucinant en het is de eerste keer dat ik zoiets hoor.

Het laatste jaar eet ik bijna geen vlees meer. Af en toe een stukje salami bij de pistolet zondags. Ze vragen het me soms, waarom?

Wel, uit respect voor dieren die overal ter wereld een rotleven hebben. Gisteren had ik ook het gevoel dat mijn druppels op die gloeiende plaat echt wel belangrijk zijn. Dat het milieu en mijn gezondheid er wel bij vaart, is ook een absolute meerwaarde.

Maar onder de indruk was ik wel.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

6 reacties op Dieren en leed.

  1. Sandra zegt:

    Amai. Dat wist ik niet. Nog meer een reden om (bijna)geen vlees meer te eten.

  2. Goofball zegt:

    echt waar? da’s verschrikkelijk. ‘k heb deze zomer 3 kalfjes zien geboren worden , dat was super om te zien.

  3. Rob Alberts zegt:

    Te weinig mensen zijn ooit eens in een slachthuis geweest.
    Bezorgde groet uit Amsterdam-ZuidOost

  4. Sabine zegt:

    Ze zeggen wel eens: als slachthuizen van glas waren gemaakt, zou iedereen vegetariër zijn. Daar zit absoluut iets in, zeker heden ten dage want er zijn zoveel makkelijke alternatieven beschikbaar.
    Je hoeft niet eens een dierenrechtenactivist te zijn om de situatie van de koeien en kalfjes intriest te vinden (om van de andere dieren nog maar te zwijgen)
    Voor onze koemelk moeten al evenveel kalfjes het slachtafval op of verdwijnen in een worstje, want het kalf mag de melk niet hebben uiteraard en zonder dracht geen melk…

    Een stukje waar ik me helemaal in herken, ben benieuwd naar dat beeld dat je zo mooi beschrijft.

  5. Jannie zegt:

    De kalfjes van de koeien op een boerderij bij ons in de buurt, kunnen alleen maar met de keizersnee geboren worden. Te groot gefokt om via de natuurlijke weg te komen. Ook zo naar….

  6. elsje zegt:

    Ieks, wat akelig…
    Maar dat kunstwerk vind ik dan weer een mooi gebaar.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s