Appelsneeuwkus.

De stilte achter de stilte. In de sneeuw denk ik aan die zin van zondag. Enkel het kraken van mijn voeten en het gehuppel van de viervoeter geeft geluid. De lucht is gezwollen en dik van sneeuw.

Het verkeer loopt helemaal in het honderd, met vertragingen en al. Bouwwerkzaamheden kunnen niet doorgaan en er is geen plaats genoeg voor mensen zonder dak en papieren.

Toch is de sneeuw licht. Blank en onbezwaard, onbewogen en geruststellend.

Morgen doe ik wel thermisch ondergoed aan. Zodat mijn billen niet meer protesteren na het stappen.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

3 reacties op Appelsneeuwkus.

  1. elsje zegt:

    Die foto direct onder de billenmededeling is wel suggestief hoor πŸ™‚
    Ik ben bang dat hier een van de spruiten mijn thermisch ondergoed gejat heeft! Ik ga dus vanmiddag met een warmte-maillot (die vond ik nog wel in de kast) de deur uit…

  2. elke zegt:

    Heel mooie foto (en titel). En weerom een sprekend stukje! πŸ™‚

  3. Ondanks alle ellende is de sneeuw ook super mooi! Mooi weergegeven van je.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s