Een dag nadien.

De afkeuring is op haar gezicht te lezen als de stroom van een waterval. Onophoudelijk stroomt het met een kracht die niet te stoppen is. Ik sta er middenin en laat het over me heen lopen. Net zoals de kracht van de natuur, is ook dit geweld niet te stoppen. Met een stilte die oorverdovend is, lijkt dit schouwspel denkbeeldig. Niet als in een droom, want uit een droom kan je wakker worden.

Mijn vingers dwalen over het scherm. Ze hebben een soort van ongeduld in zich en tegelijk aarzelend omdat het geschrevene zo zwart op wit is. De intensiteit van de geklopte letters zou voelbaar zijn, zelfs aan de andere kant van het scherm.

Toch kies ik voor kleur. Van rood naar geel en van groen naar bruin, en alles daar weer tussenin. Nuances vooral. Al is het kleurloze soms onvermijdelijk, denk ik bij mezelf…

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

2 reacties op Een dag nadien.

  1. Ann zegt:

    Da’s een knappe foto!

  2. Maaike zegt:

    In kleuren blijven denken, het helpt bij alles

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s