Verlicht.

De zon strijkt over mijn rug. Warmtegestraal terwijl mijn wangen rood kleuren van de koude. Ik heb er flink de pas in, op weg tijdens de zondagse wandeling. De wijsheid die ik weet en ken, probeer ik parallel te laten lopen met wat er ‘is’. Een oefening die me alleen lukt tijdens het stappen.

Na een half uur zit ik samen met de viervoeter in het juiste ritme. Een beweging die me de kans geeft om dieper in mezelf te gaan. Ik kom in die grote witte ruimte. Daar vertoef ik graag, thuis in het blanke gemoed.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

5 reacties op Verlicht.

  1. Toaske zegt:

    Lijkt me heerlijk om op die manier in een soort van trance te stappen.
    De Man en ik wandelden vanmiddag een hele poos met jongste. Nou, dan lukt het nog niet misschien om ook maar even stil te genieten van de (minder wordende) witte pracht om je heen. Wat kan dat kleine meisje toch kwebbelen. 😉

    Heel fijn 2011!

  2. Impa zegt:

    Wat een mooi stukje. En wat een rijkdom, die je daar beschrijft. Ik wens je meer van dat moois in 2011. Gelukkig nieuwjaar!

  3. wondelgijn zegt:

    Ik snap precies wat je bedoelt! Ik heb dat ook, als ik echt aan de wandel ben! Maar dan ook ECHT aan de wandel ben… Heerlijk!!

  4. Marian zegt:

    lopend mediteren of mediterend lopen?
    Tijdtussendoor, een heel goed 2012 met veel voetstappen op plaatsen waar je ze graag zet!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s