Afscheid in stilte 3


Edith zingt op de achtergrond. Ik kocht een box met heel haar oeuvre en: Non, je ne regrette rien, klinkt door mijn voorjaarsschoonmaak. Vorige week was zij het, die me vertelde nergens spijt van te hebben. Gevochten en soms tegen beter weten in, daarover sprak ze wel. Nu ze vertrokken is naar de eeuwigheid, moet ik aan haar leven denken. Veel pijn en gemis maar altijd overgoten met een onbegrensd enthousiasme.

Vorige week maandag zag ik haar voor het laatst. Laten we ervan uit gaan dat we elkaar weerzien, waren woorden van afscheid. Zondag vertrok ze met een zucht. Op weg naar de vrijheid, voor altijd. Geen pijn meer.

Huilen deed ik nog niet. Het lijkt wel of ik langzaam opgedroogd ben, mijn ogen rimpelen ervan. Zaterdag is het laatste afscheid. De muziek die ze gaan spelen ken ik al, dat vertelde ze me.

De sterrenhemel heeft voor mij weer een blinkende ster bij. Deze vrouwendag draag ik op aan alle vrouwen die vochten als een leeuwin om te blijven leven maar het niet gehaald hebben.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

7 reacties op Afscheid in stilte 3

  1. Sabine zegt:

    Zo mooi geschreven… t raakt me.
    Ik wens je veel sterkte toe. En tranen om los te laten.

  2. Sannah zegt:

    En, je hebt haar nog gezien. Gesproken. Gehoord. Toch.

  3. fluitenkruid zegt:

    Wat zijn het er veel he? Sterkte!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s