Windzitten.

Al een paar uur sta ik met mijn hoofd in de wind en spreek mijn gedachten streng toe. Dat ze niet zo hardnekkig mogen zijn, milder zelfs. De wind vliegt erdoor maar neemt niets mee. Zo wordt mijn hoofd een soort van tornado waar alles zijn eigen wilde gangetje gaat.

Misschien eens even op het bankje gaan zitten. En een beetje gezapig doen…

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

3 reacties op Windzitten.

  1. Rob Alberts zegt:

    Groen met Kunst vind ik prachtig!
    Zeker als het kunst met een knipoog is.
    Dit vind ik dus een leuke foto.
    Vrolijke groet.

  2. Pauline zegt:

    Als je rustig op een bankje wilt zitten als het waait in je hoofd dan heb je een probleem.
    Lekker laten razen en keihard tieren zonodig. Schaam je niet ! Er is een tijd voor harde wind en een tijd voor rust in je hoofd en alleen op die dagen kun je heerlijk rustig op een bankje zitten contempleren. Geheel nieuwe begrijpende en milde inzichten vormen zich dan vanzelf. Het probleem met de mens is dat hij zijn natuur niet aanvaard. In het gevecht met de natuur gaat de meeste energie zitten en verliest een mens zijn harmonie, raakt uit balans en komt in extremen terecht.
    Hartelijke groet, Pauline

  3. smiley zegt:

    Maar hopelijk ben jij gaan zitten met je 2 handen nog aan je lichaam! 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s