Er was eens een lijster.

Ik herinner me dat zijn kopje nog slap was, maar de lijster was niet meer. Op dat moment wist ik niet goed wat te doen met het lijkje. De restafvalbak was waarschijnlijk de juiste plaats geweest maar ik kreeg het niet over mijn hart om hem erin te gooien. De nacht tevoren had het voor de eerste keer gevroren en ik vleide hem in de weelderige klimophaag.

Deze week heeft de huisgenoot diezelfde haag gesnoeid. Dit prachtige kopje kwam tevoorschijn. Ik was het helemaal vergeten.
Het inspireert me. Dit is wat erover blijft als het leven stopt. De complexiteit van structuren, die je nu goed kan zien. Waar binnenin eens leven zat, is er enkel nog een omhulsel dat overblijft. Ondanks het ontbreken van veren, vind ik het nog altijd een zachtaardig zicht.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

2 reacties op Er was eens een lijster.

  1. Rob Alberts zegt:

    In mijn boekenkast staat “Mummies” van Midas Dekkers en Han van Hagen.
    Een verzameling van prachtige tekeningen en wetenswaardige doodanekdotes.
    En terwijl ik jouw blog lees zie ik een vervolg ontstaan voor dit boek.

  2. Grietje zegt:

    Bijzonder zoals je het beschrijft en beleeft

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s