Mooie dagen.

De dag van gisteren kader ik in. In het kader van schone moeder en zoon dagen. De middagzon schijnt over het binnenplein van het Dr. Guislain museum in Gent. Een andere omgeving lijkt mij nooit helemaal vreemd, vertel ik hem. Ik wijd het aan mijn tocht waarin ik elke dag weer opnieuw ergens aankwam. En we nippen profijtig aan onze tas koffie.

Deze inspirerende omgeving voelt vertrouwd. De gaanderijen langs de kant doen me aan ons koloniaal verleden denken. Het gebouw huisvest ook nog steeds een psychiatrisch centrum. De man aan de overkant lacht zich te pletter. We denken met iets wat hij op de grond ziet. Als we weg fietsen, zwaait hij nog eens. We besluiten dat hij erg gelukkig is op deze veilige plek.

De tentoonstelling over outsiderkunst is een ontdekking. Het zijn buitenstaanders in de kunst. Meestal met een psychiatrisch verleden of een jeugd van verwaarlozing. De spontaniteit van de kunst trekt me enorm aan. De werken ademen expressiviteit en zijn enig in hun soort. Met niets vergelijkbaar.

Als afsluiter gaan we lekker eten. In het Turks restaurant, waar we de heerlijke vegetarische stoofschotels al kennen. Met koffie van het huis na. Foto’s zouden het geheel afmaken maar het toestel lag thuis op de keukentafel. Maar stel u vooral veel zonovergotenheid voor.

Thuisgekomen worstel ik mij nog door een mand strijk met het gevoel dat het leven schoon kan zijn.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s