Een lange donderdag.

Het is al na zeven uur als we op het terras van de frituur een heerlijk frietje verorberen. De tafelgenoten zijn Nederlandse collega’s op de academie en spontaan moest ik aan mijn tochtgenoten denken. Zo ben ik het gewend dat ze lachen met mijn Vlaams accent. De ongedwongen wijze waarop ze met elkaar omgaan, ligt me wel en daarom moet ik mijn commentaar op hun Nederlandse accenten ook niet voor mij houden. Ik geniet.

We zijn vooral blij dat het volgende project op de academie weer met glans doorstaan is. Het beeld in klei wordt afgegoten in gips. Gisteren maakten we de negatieve mal, volgende week de definitieve afdruk. Het proces uit leggen zou me te ver leiden, geloof me. Twaalf uur was ik op de academie gisteren. Uren die voorbijgaan zonder een moment te denken aan de tijd. En als ik in het laat onder de douche sta en het stof eraf spoel, voel ik me moe maar erg voldaan.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s