Een nieuwe maandag.

Het stuifmeel spoel ik van de ramen en als ik sta te kijken hoe ze daarna blinken, dwalen mijn gedachten af. Zoals altijd tijdens huishoudelijke bezigheden.

Het gaat niet meer zoals vroeger, schrijven over het alledaagse. Alles wat ooit vanzelfsprekend was, lijkt niet meer zo.

Als ik rondkijk is veel hetzelfde. Mijn huis en tuin, werk en collega’s, het leven wat ik gedurende veel jaren als een toren opgebouwd heb. Ik dacht een vrij stabiele toren te hebben. Eentje die in het donker een klein lichtje had of op andere momenten blonk in de zon. Zelfs tijdens een stevig onweer bleef hij overeind. Vorig jaar liet ik mijn toren achter. Van ver zag ik hem rechtop staan, en ik was alleen maar blij. Maar ik zag het enkel van ver, en zoals ik het achterliet, zou ik het nooit meer terugvinden.

Zo komt het dus dat ik verschillende keren per week een leeg document open en mijn vingers op de toetsen zet, om een eerste zin te schrijven. Dan kijk ik mijn tuin in, of staar wat naar foto’s. Met een beetje geluk komt er een tweede zin maar meestal verwijder ik de eerste en sluit de computer.

Mijn leven uitrafelen op tijdtussendoor, vind ik moeilijk. En schrijven alsof er niets veranderd is, ligt niet in mijn aard. Het delen van mijn bezigheden, zoals de academie en mijn groentetuin, vind ik fijn. Dat maakt weer iets los, creativiteit en groeien in dingen waar je hart en ziel in zitten.

Ik moest het hier eens vertellen. Dat ik het wel spijtig vind, dat ik mijn tijdtussendoorlijke draai zo niet meer kan vinden. Dat mijn hoofd en hart soms onzekere wegen ingaan en ik dat niet kan delen. Er zelfs niet, ook niet voor mezelf, over kan schrijven.

Voor deze woorden ben ik bewust gaan zitten. Eerst met een kop koffie en ondertussen met een glas rode wijn… laten we vrolijk zijn, denk ik erbij…

Ik weet dat er veel schone mensen zitten aan de andere kant van het scherm. Dank voor het lezen van de woorden van vandaag.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

14 reacties op Een nieuwe maandag.

  1. Sannah zegt:

    Lief mens (mag ik dat zo zeggen?), wat een lastig proces zit je in. Ik heb zoals je weet nog niet zolang geleden je verhaal van vorig jaar helemaal gelezen, waar ik zeer van onder de indruk was. De vraag die toen achterbleef bij mij, was op welke wijze je deze tocht, deze ervaring, in had gevlochten in je leven. Ik begrijp nu dat dat nog steeds gaande is, en je daar zelf ook niet zomaar duidelijkheid over hebt. En blijkbaar ook niet de woorden kunt vinden om daar wat over op te schrijven.
    Vrolijk zijn, hoeft niet altijd, maar dat weet je ongetwijfeld. Je ontheemd voelen (maar misschien kies ik het verkeerde woord) kan echter ook erg pijnlijk zijn. En het ongewisse maakt het extra moeilijk.
    De tekst waar je vandaag voor bent gaan zitten, is echter wel een mooie geworden. Misschien is dat toch een beginnetje van het onder woorden brengen (als gevolg van zien).
    xx

  2. tikjewit zegt:

    Bloggen hóeft niet maar mág wel…! Neem lekker je Eigenste-TussendoorseTijd en Geniet met volle teugen van je glaasje wijn. En van je Tuin én van je beeldend werk en alles wat je wezenlijk-vrolijk stemt. TijdZat 😉

  3. Kruimel zegt:

    Het moet ook niet hetzelfde blijven. Het kan hier evengoed veranderen zoals jij verandert bent.

  4. Lies zegt:

    Je ‘schare fans’ blijft je toch trouw volgen, Katrien…
    Lie(f)s.

  5. Adelheid zegt:

    Tao waarover gesproken kan worden
    is niet de ware Tao.
    De naam die kan worden genoemd
    is niet de eeuwige Naam.

    Ik citeer hier maar één van de vele mogelijke vertalingen.
    Genietze, Tijdje, Leef je leven.

    Xxx

  6. Marta zegt:

    … wat je vandaag niet kan zeggen, kan misschien morgen wel…

    Laat maar rijpen en alles komt wel (goed).
    Heel mooi en ècht blog heb je, dank, Marta

  7. Roelien zegt:

    Alles is goed zoals het is. Niets meer en niets minder.

  8. Neneh zegt:

    Voor alles is er een tijd, zo cliche maar zo waar. Geniet van het nu en als er ruimte is om te schrijven dan komt het heus.

  9. tricky zegt:

    blij voor je dat je dat proces dat zich in je en rond je en toch weer in je afspeelt, hier eens hebt kunnen ‘meedelen’… herkenbaar (voor mij en mss nog wel anderen), je draai niet meer vinden in blogland, en toch willen en er toch ook veel uithalen en dan toch weer niet kunnen… het is wat het is, en het is goed zo, laten we het daar maar bij houden, voor nu…

  10. Sabine zegt:

    Dit is een wel heel herkenbaar stukje.

    Neem je tijd, zoek je draai, doe alles op jouw tempo. Laat er geen druk zijn, ook niet vanuit jezelf….
    Tuin en beelden zijn dan weer ook zéér genietelijk en nog meer inspirerend om mee te beleven en te bekijken.

  11. elsje zegt:

    Ook hierbij is het natuurlijk zo dat het proces, de weg, belangrijker is dan het resultaat, de bestemming… Maar ja, das voor mij gemakkelijk gezegd natuurlijk.

  12. Ik denk dat je gewoon tijd nodig hebt. Dit stukje is voor mij in elk geval een echt ‘tijdtussendoor’stukje. En wat er hier ook verschijnt, ik kom hier graag lezen.

  13. Maaike zegt:

    Het hoeft niet, het mag… Mij lukt het niet meer elke dag, eens per week gaat al veel beter.

  14. Anders zegt:

    ’t is net of ik m’n eigen stukje zit te lezen…

    maar een leeg document
    is ook ’n document
    en zegt misschien wel net zoveel…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s