Over dansen op het terras.

De zon staat hoog aan de hemel. Oriëntatie is niets voor mij, vertelt ze als ik haar zaterdag op mijn wandelweg tegenkom. Daarom ga ik haar vandaag ophalen in het nieuwe huis dat ze bewonen, vlakbij het onze.

We lopen door de groentetuin en drinken koffie op het bloementafelkleed. Ze vertelt over haar jeugd in Rusland en hoe ze met haar grote Belgische liefde hier terecht kwam.

In Rusland was haar grootste passie, flamenco. Ze gaf les aan een bekende dansschool in Sint Petersburg. Na drie maanden intensieve inburgering in België bood ze haar diensten aan in de dansschool vlakbij. Daar leerde ik haar kennen en werd eveneens gepakt door de passie van de flamenco.

Na twee jaar dansen ging ik stappen en veranderde er heel wat in mijn leven. Daar hoorden tranen en verdriet bij en dansen ging niet meer. Maar het was wel fijn om met Yulia op ons terras te zitten praten. Over het leven voor en na de dans. Misschien moet ik het toch nog eens wat tijd zoeken in het nieuwe schooljaar…

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Een reactie op Over dansen op het terras.

  1. zapnimf zegt:

    Ik ben er efkes stil van. Van ergens een klein zinnetje tussendoor.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s